gleðinnar dyr og mottan

Nú sit ég hér nokkuð þreytt og smá þunn og reyni að blogga, það tekur illilega á að vaka svona frameftir. Árshátíðin lukkaðist ágætlega og ég drakk óhemju magn af áfengi. Stútaði heilli rósavín(sofnaði ekki ofaní desertinn!) og drakk 9 bjóra frá kl 18 til ca3. Tók meira að segja í vörina eins og alvöru bóndi. Þrátt fyrir þetta óhemjumagn var ég ekki einu sinni "kennd"! Vegir Bakkusar eru órannsakanlegir skal ég segja þér. Hef nú drepist við minna magn en þetta. Fer kannski eftir líkams ástandi en eftir að vera búin að drekka í 12 ár hef ég ekki enn lært hvað skal gera og ekki gera. Þeir sem þekkja mig vita þetta, en ég á baki skrautlegan feril í þessum málum.
Kíkti í eftirpartý á nemendagörðunum hjá stuðboltunum í búvísindunum, þar var lifandi músík, einhver gaur með gítar, hann leit alveg eins og rauðhærður Guðni Ágústson með krullur, á mínu reki- hlýtur að vera skyldur honum. Á annars Landbúnaðarráðherrann ekki einhver 15 systkini og líklegt að þetta sé frændi hans -eða hvað? Sigurður FF lét sig ekki vanta og mætti með forláta bongótrommur úr vísundahúð. Þetta fór vel í mannskapinn. Ég vildi að ég væri svona partýljón og hrókur alls fagnaðar en þegar klukkan er að verða 6 um morguninn fer Óli lokbrá að kalla mann til sín og þá er maður nú ekkert líklegur til stórræða. Gat þetta í gamla daga en ekki núna langt gengin í þrítugt -það er byrjað að slá svakalega í mann!
Jæja, nú þarf ég að fá mér þynnkumat, sem er gömul túnfisk samloka. Að því loknu ætla ég að halla mér aðeins svo að ég geti einbeitt mér að náminu.

p.s. birt án ábyrgðar á stafsetningarvillum

flassbakk

Já hérna, tíminn bara æðir áfram. Vikan búin og ég á leiðinni á árshátíð LBH annað kvöld. Þegar ég vil gera mig fína vil ég amk fara í einn ljósatíma og eini staðurinn hér sem er með ljósabekk er íþróttamiðstöðin í Borganesi. Fínn bekkur en byggingin er forljót- sami arkitekt hlýtur að vera, og hannaði íþróttahúsið í Bolungarvík! Það fór um mig hrollur, þó ekki sælu, heldur minntist ég þess með hryllingi þegar maður eyddi heilum laugardegi í gamla daga á Íþróttahátíðinni í gaggó. Alltaf var jafn mikill rígur á milli Íso og Bolo. Blendnar tilfinningar, ekkert sérstaklega gaman þarna, skemmtilegra var þegar maður fór á ball og drakk frá sér rænu með matskeið af vodka útí kók í "bauk". Kannski var þetta ímyndunarfyllerí en þau eru langbest- minni timburmenn.
Svo er víst systursonur Kristínar Sverris hér í skólanum, en hún kenndi okkur einmitt á þessum árum, man samt helst eftir því að vera spila spil frekar en að fá fræðslu. Ég man ekk einu sinni hvaða fag hún kenndi, en hún var allavegana mikill kynjakvistur. Ég á eftir að spyrja hann frekar spjörunum úr, eins og hvað varð eiginlega um hana Stínu og líka hann Chris Búndú eða hvað sem hann nú hét.
En nóg af fortíðarþrá, framtíðin er morgundagurinn í einhverju félagsheimili í Hvalfirði. Maður skellir sér bara út í djúpi laugina, því ég veit ekkert hvað má búast við nema : hittast smá pre-ball, skella sér í rútu, mæta uppstrílaður og borða fínan mat, og hljómsveit spilar. Á maður að fara í kjól og hæla eða eru tútturnar og lopafílingurinn málið?

Taka tvö

Nú er maður aldeilis endurnærður eftir helgina, sem ég eyddi faðmi stórfjölskyldunnar vestur á Ísafjördur City. Litla prinsessan fékk nafnið Dagbjört Stjarna, þið getið fundið hana á Barnalandi.is ef þið viljið skoðana. Ég kynntist líka fjölskyldunni hans Davíðs, þau vildu meira að segja taka mig í fóstur aðfaranótt mánudagsins þegar ég þurfti að vera í Bænum. Þau eru mjög svo fín og líka allt heima hjá þeim. Náði meira að segja að hitta flesta af "Rokk" fjölskyldunni á Seltjarnanesi, af því að ég var dregin á barnadanssýningu á sunnudeginum. Um kvöldið skellti ég mér á hina óborganlegu Bridget Jones, sem var ágætisafþreying. Gömul og kunnuleg lög -einnig söguþráðurinn...
Á Hvanneyri tekur svo alvara lífsins við, á Heimavist dauðans. Finnst ykkur ekki gott að koma heim og láta hrossaskítsilminn úr sturtuniðurfallinu taka á móti ykkur þegar þið opnið hurðina? Fyrr má nú rota en dauðrota, þetta er nú meiri mínus heldur en "kjöt-í-myrkri" dæmið í hverju hádegi !! Kemur fyrir að það er dulbúinn fiskur og annar matur sem er ómögulegt að rekja, réttara sagt vill ekki vita. Skolað svo niður með skólpi til þess að fá koffín skammtinn sinn, það er ekki eins og það sé eitthvað brjálað stuð til þess að maður haldi sér vakandi. sei la ví :)

skamm, skamm

Þegar maður lætur svona langan tíma líða, þá gleymir maður hvernig maður á að fara að! Af hverju tekur þessi póstur svona mikið pláss? halló, bara tvær línur!